(Deze tekst stond blijkbaar niet op onze blog, maar op een andere plaats – dus misschien dubbel werk, maar staat nu wel correct….deze tekst komt dus voor « spoiled rotten » 🙂

 

Geen Pool Party – onze vlucht had 5 uur vertraging in Mandalay, dus we kwamen maar aan bij Ingrid en Marc om 2 uur ‘s morgens. Snelle douche en bedje in, zodat we vlak voor het ontbijt een rondleiding kregen in het prachtige huis waar we een weekje bij hen mogen logeren. We hadden al een vermoeden dat we naar een mooie locatie trokken, want we hadden hun mooi stulpje in Wijnegem al eens mogen bezichtigen. Maar dit optrekje is nog veel mooier dan we hadden durven denken. Zwembadje op het dak met zicht op zee….en twee andere verdiepen vol met schitterende meubeltjes en kunstwerken. Hier kan een mens tot rust komen, zeker na die afbeulweek in Myanmar waar we – met een Jetlag – van zeer vroeg tot zeer laat – constant door een gids achter ons veren werden gezeten 🙂

Ondertussen zijn we hier de derde dag, en hebben we deze ochtend afscheid moeten nemen van Chris, die persé terug een meeting wou gaan leiden in Belgenland. Het waren twee toffe dagen samen.

Zondag waren we Ingrid en Marc gevolgd naar het strand om te supporteren gedurende hun passie = Kiten. Dit immer jeugdige koppel deed dit tot in de perfectie, tof om zien. Na een strandwandeling was het tijd voor apero en dinner. Ik mocht mijn rijkunsten tonen in een gehuurde ownmade tuktuk, en beperkte de alcohol in resto Pran Berry. Zalig eten – zalig gezelschap = ons groepje aangevuld met drie mensen uit de Kiteclub – een zeer grappige Nieuw Zeelander en een enorm tof koppel Engelsen. Bleek dat de jongedame een schrijfster was, die onder haar pseudoniem (Emma Larkin) onlangs een boek had geschreven over Myanmar. (Dat zullen we eens opzoeken)

Gisteren zijn we samen een wandeling-uitstap gaan maken naar een locaal natuurpark. Met ons vijven zijn we over een rotskam geklauterd zodat we een redelijk indrukwekkende grot konden bezoeken. (Phraya Nakhocave).

Na deze inspanning was het tijd voor ontspanning, en trokken we naar een boutique hotel aan het strand. De B&B « Brassiere » kon ons echt wel bekoren.

Chris verkoos voor een laatste avondmaal chez Ingrid en Marc, dus ff langs de plaatselijke markt om wat inkopen te doen, zodat we zelf teenentander konden kokkerellen.

Volgende vier dagen zonder ons Tante Chris, die vanmorgen verwend werd met een afscheidsontbijt. Omeletje geprepareerd door Nathan, de zoon des huizes.

Wij zijn klaar voor dit volgende luik in onze trip.

DiDo

 

Na het afscheid van ons Chris, mochten we alsnog 4 dagen bij Ingrid en Marc verblijven in hun zeer mooi stulpje.  Iedereen zou zo’n vrienden moeten hebben als Ingrid en Marc 🙂 wat een zalige week hebben we hier doorgebracht in Pak Nam Pran.  ‘s Morgens stond ons ontbijt klaar met zelfgemaakt brood, jus, een eitje, verse fruitsla, yoghurt, koffie etc…ne mens zou er aan verslaafd geraken en idd spoiled rotten gevoel was hier enorm.

 

 

Maar onze voetjes stonden snel terug op de grond.  Om 8 hrs stond onze taxi klaar, en die bracht ons na 5 uur rijden naar het iets minder mondaine Ranong.  Het grensstadje waar we 4 dagen wachten op onze boottrip in Zuid Myanmar.  We hadden ons er niet echt veel bij voorgesteld, maar dit is geen plek voor spoiled rotten mensen (zoals wij eigenlijk wel blijken te zijn).     8=)

Via internet had ik het enorm goedkope hotelletje « House of happinez » gevonden, waar we aan 15 Usd per nacht een origineel plekje dachten te vinden. Tararaboemtsiejee, niks voor ons.  Een kamertje van 2 op 2 waar ons bed net in kon, douche in de wc zoals op een zeilboot….en dat was het 🙂

Dus, ff beraadslagen, en de meerderheid (2 tegen 0) besliste om ons boeltje te pakken en een ander hotel te zoeken.  Zo gezegd zo gedaan, en baaibaai HoH, en ingecheckt in een ander hotelleke van 30 Usd per nacht.  Ook hier zijn we « spoiled rotten gewijs » niet echt op ons plek, maar we willen nu ook niet de snobs gaan uithangen.  Dus we leggen ons neer bij wat Ranong ons te bieden heeft.

Uiteraard hebben we ook hier weer ons brommerke gehuurd, en tussen de regenvlagen door (jaja, echt spoiled rotten) bollen we hier van het ene leuke plaatsje naar het andere. Volgens de reisgidsen is het nummer 1 om te doen hier, een bezoek brengen aan de warmwaterbronnen.  Dus wij daar naartoe, maar we zijn er vier keer voorbij gereden omdat we echt niet dachten dat deze bezienswaardigheid een voorschoot groot zou zijn.  Dus wij een beetje ontgoocheld dan maar – spoiled rotten – afgedropen, nadat we toch onze voeten in een 40 graden warm voetbaddeke hadden gestoken.

Maar aller, op deze manier leren we ook hoe we Yambak in de hand, pilsje in het andere hand, en mondje vol heel lekker eten, leren om niet te verwend en verwaand deze rondreis verder te zetten.

 

 

Nog 1 dag in Ranong, en dan komt den taxi van « Moby Dick » ons hier aan het hotel oppikken voor 5 dagen en 4 nachten bootje varen in het Zuiden van Myanmar in de Andaman Zee via Kawthaung.

 

Hier zien deze verwende scheten echt wel naar uit 🙂

 

groetjes
DiDo

Morgen ruilen we Myanmar voor Thailand.

Onze ochtendgroet zal dan niet meer « Mingalaba » zijn maar het ons iets vertrouwdere « Sawadee ».

We mogen terug blikken op een originele trip in dit toch redelijk nieuw land voor de toeristen.  De locale bevolking doet er alles aan om het die toeristen volledig naar de zin te maken, en ze slagen daar wonderwel in.  Prachtige natuur, lekker eten, lieve mensen, een beetje smoezelig, een aanrader voor diegenen die nog snel het massatoerisme hier willen voor zijn.

Dankzij de vele gezondheidswensen was ik vandaag toch weer paraat geraakt voor onze dagelijkse trip.  En onze gids was zo lief om een deel van de waterweg van gisteren voor mij te herhalen.

Deze waterweg over het Inle Meer, bracht ons tot een bruisend marktje waar echt alles te vinden was.  We voelden ons verplicht om toch minstens een « longi » te kopen.  Dit is een soort lendendoek voor de mannen, en ja ik heb er nu eentje om op de « Moby Dick » te dragen binnen 10 dagen 🙂

Buiten een kapper, de beenhouwer, groenten & fruit was er ook een « Pardaf » aanwezig waar Dommel absoluut nog eens wou gaan helpen 🙂

 

Eens terug in ons hotel …..

 

…..mochten we ons klaar maken om naar een plaatselijke wijngaard te trekken, waar ze sinds 10 jaar wijn produceren.

 

Morgen een hele dag reizen, 2 uur van hotel naar luchthaven Heho voor een vlucht naar Mandalay van een dik half uur.  Daar mogen we 4 uur wachten op onze connectie naar Bangkok….dan Taxi naar Pak Nam Pran waar we een week bij onze vrienden Ingrid en Marc mogen verblijven, en waar we ook onze allerbeste vriendin Tante Chris terug vinden.  ‘s Avonds staat er een Pool Party gepland bij de plaatselijke Kite Club, benieuwd wat dat gaat geven.

Gedaan met de truien en sjaals, we trekken naar +10 graden, dus tijd om de zonnebrandolie en de zwemshorts uit de valies te toveren.

Deze blog krijgt ook wat rustpauze, info over Pak Nam Pran volgt pas als we daar vertrokken zijn.

 

Dikke knuffels & tot dan

DiDo

Gisteren werd een reisdagje, we vlogen van Bagan naar Heho met dit schatje.

En uiteraard ook met dit schatje 🙂

Ook hier stond weer een gids met chauffeur klaar om ons naar het hotel te brengen. Het zou een lange rit van drie uur worden, dus er werd gezorgd voor een stop, zodat we wat beeldjes konden bekijken in een grot van 2 miljoen jaar oud waar 20.000 Boedha beeldjes op ons stonden te wachten. (Joepie !!!).

De indrukken over Inle Lake, waar we in de Shan staat zitten, is overweldigend.  Mensen zijn hier « rijker » dan in Bagan, geen werkloosheid, geen criminaliteit, familie zorgt voor elkaar.  Mooi om horen en zien.  Landbouw is de hoofdactiviteit, maar ook zilver, cigaren, textiel en zo veel meer wordt hier voor de export geproduceerd.  We zijn in een mooi resto aan het meer gaan eten, en onze lunch was vers en lekker.  Na de lunch terug de auto in, waar mijn griepje nu wel echt doorbrak, dus al rillend en bevend tot aan het hotel geraakt, en de dag erna ons Dommel alleen op pad moeten sturen, zodat ik wat kon uitzieken in het hotel.

Dikkement spijt dat ik deze mooie locaties heb moeten missen vandaag. Morgen krijg ik een herkansing.

En

En als ik ziek ben, rookt Dommel een cigaartje 🙂

Het Inle Meer is o.a. gekend voor zijn vissers die hun bootjes bijsturen met hun benen als ze vis vangen met hun netten.

Hopelijk ben ik morgen beter, zodat we terug samen kunnen genieten van wat er hier te beleven valt.

 

groetjes en knuffels

DiDo

 

 

Ssssttttilte is wat we beloofd hadden voor vandaag, en dat is het ook geworden.

Rustig aan het zwembad een boekje lezen.

Taxike met chauffeur « Rogier » nemen in de late namiddag om naar ons bootje te rijden.

Romantisch boottochtje op de Irrawaddy rivier met zicht op de ondergaande zon en drankjes met hapjes om ons wat bezig te houden.

 

Na dit zeer origineel en aangenaam intermezzo laten we wat met ons voeten spelen.

Stukske eten bij Weather Spoon ‘s.

En dan vroem naar het hotel met chauffeur « Bob » in een Taxi met gratis airco.

Morgen nemen we het vliegtuig naar onze derde locatie in Myanmar, waar we onder andere (jawel) wat tempelkes mogen gaan bezoeken 🙂   Drie dagen nog in dit magische land, vooraleer we naar onze vrienden in Thailand vertrekken.

 

het blijft spannend

DiDo

Het is gebeurd, de ballonvaart in Bagan mag van mijn Bucket list worden geschrapt, maar heel misschien zet ik het er terug op, want dit was echt waanzinnig indrukwekkend.

Gewoonweg prachtige dag achter de rug vandaag.  Om 5 uur moesten we opstaan om hier in Bagan de zonsopgang mee te maken vanuit één van de 20 heteluchtballonnen. Onmogelijk te beschrijven wat we vandaag meegemaakt hebben, van hoog in de lucht tot scherend over de grond, bomen rakend met de mand.  Sprakeloos waren we toen we in de lucht hingen, en ook nu vind ik niet de juiste woorden om dit te beschrijven.

Na de landing in een veld, stond een tafel gevuld met een overheerlijk ontbijt en een glaasje bubbels…..pff kippevlees 🙂

Ook de rest van de dag mocht er zijn, toch weer een paar tempeltjes bezocht (ach ja), en dan met een E-Bike rondhossen in de velden rond die 3000 tempels en pagodes – het blijft toch wel boeien.

’s Avonds gaan eten in het resto ons geweldige ontbijt had verzorgd, en ook dat was een knaller van formaat = « Sharky’s ».  Rond halfacht kregen we hier een licht doefke als teken dat we onze Jetlag nog niet verteerd hadden, en dat je niet ongestraft om 3 hrs ‘s morgens wakker wordt en blijft.

 

morgen verplichte rustdag aan het zwembad en ‘s avonds zonsondergang in een bootje bekijken.  We zijn benieuwd.

 

groetjes

DiDo

We doen vandaag eens gewoon niks……..buiten ….

Een ontbijtje

Een plonske

Een marktje

Een pintje

Een massage(ke)

Een dinerke

Sloppel
DiDo

Na een zeer uitgebreid en lekker ontbijt, stond Mister O ons om 9 uur stipt op te wachten om wat tempeltjes te gaan bezichtigen. Drie stuks achter elkaar, niet direct mijn ding, maar eerlijk gezegd wel drie prachtexemplaren en zeer verschillend in constructie. In één van de locaties zijn we beschilderd in ons gezicht met een soort van kleiverf (Thanaka), dat zeer populair blijkt te zijn bij de locale jeugd…..een redelijk mondige 18-jarige dame sprak ons aan, samen met haar vriendin, om wat geld bij te verdienen. Als tegenprestatie bezorgden ze ons deze smoelschilderingen. We hebben hen dan maar ineens geadopteerd 🙂

Na de (soms vrouwonvriendelijke) tempels gingen we lunchen in een typisch Myanmars restaurant, de kipcurry en kipslahoningsaus was best wel lekker. Een goei wandeling op de langste Teakhouten brug ter wereld zorgde dat onze lichte maaltijd goed verteerde. Na het bezoeken van wat typische toeristen bezigheden zoals een boedhabeeldenfabriek, bladgoudproductie en andere marmerenbeeldenhouwerijen moesten we al naar de luchthaven om ons vlucht naar Bagan te halen rond 16.00 Hrs. In afwachting van ons vertrek werden de nieuwe UNO kaarten bovengehaald die Tante Gerda aan ons Dommel cado heeft gedaan…Gerdatje, we denken hier dagelijks aan u en duimen voor beterschap.

Aangekomen in een zeer mooi, maar redelijk leeg Saureum Palace Resort, waren we nog net op tijd om iets te gaan eten in een nabijgelegen resto op het 9de verdiep met een panorama om U tegen te zeggen. We vertikken het om de dure massages in het hotel te boeken, dus morgen op zoek in the city (Nyaung-Oo) naar een koffieshop alsook het betere restaurant en de locale massagesalons. Maar eerst een plonske in het mooie zwembad, tis begot verlof en we gaan er van profiteren ende genieten.

Overmorgen staat de ballontocht gepland, en komen ze ons om 05.00 hrs hier oppikken, dus we moeten uitgerust zijn, niks aan te doen 🙂

 

Benieuwd wat de twee volgende dagen ons gaan brengen 😉

 

DiDo

Maanden hebben we er naar uitgekeken – wat in mijn kopke speelde ergens mid 2016 kreeg vorig jaar gestalte.

SSC was er klaar voor – Dommel was er klaar voor – ons gezin en onze familie waren er klaar voor – en ikke / awel ja, ik was er ook meer dan klaar voor.
Spaarpotje gevuld, plannen gesmeed, en 20% van de 100-daagse trip werd effectief op voorhand geboekt – de rest zien we daar wel na de 29ste Januari, wanneer we de kajuit van « Moby Dick » achter ons sluiten in het zuiden van Myanmar.

Het blijft een opdracht – 24 uur onderweg…..
Carolien die ons afzet aan het station in Berchem, 1 minuut vooraleer onze trein vertrekt – superlange rij in Zaventem, want iedereen wil mee met dit vliegtuig naar Bangkok – obligaat tasje koffie in de Starbucks – stampvol vliegtuig dat met een half uur vertraging vertrekt – 11 uur vliegen gespekt met fimpjes kijken, boekske lezen, klapke doen – 6 uur wachten in de luchthaven van Bangkok – alweer obligaat tasje koffie in de Thaise Starbucks – eerste Thaise hap in een resto op de luchthaven – 2 uur vliegen (in coma) naar Mandalay – reisagent Mr « O » die ons opwacht en begeleidt naar ons eerste hotel « Hill Resort »…..snelle douche en dan relaxing time bij « Amaravati Thai Reflexology » waar we voor elk van ons twee uur zalige massage toch zo’n slordige 5 Euro per uur per persoon kwijt waren – tevreden terug naar het hotel om onze Chinese maaltijd te nuttigen – om 22.00 Hrs knockout in ons beddeke.

Vandaag tripke in Mandalay en vanavond vlucht naar Bagan

Tisbegonnen 🙂

 

 

 

 

 

 

 

 

Het is zo ver,

De valiezen zijn ingepakt – ieder met zo’n 20 Kg bagage

We zijn klaar voor onze trip van 100  dagen in Zuid Oost Azie

Carolien brengt ons morgenvroeg naar Berchem, vanwaar we de trein nemen naar Zaventem.

Daar wacht ons een vliegtripje van 11 uur naar Bangkok, waar we dan 6 uur mogen wachten op onze connectievlucht naar Mandalay / Myanmar.

Benieuwd hoe dit gaat verlopen 🙂 , dus…….wordt vervolgd

 

groetjes

Di(rk) & Do(mmel) = DiDo