Drie locaties op twee eilanden. En iedere locatie was totaal verschillend van elkaar. Dus we blijven onze intenties trouw = zo veel mogelijk verschillende impressies opsnuiven.
Onze eerste locatie op Koh Chang was een detox-oord, waar we would-be gezonde mensen tegen kwamen die water dronken terwijl wij biertjes proefden – die een “raw” menu mochten nuttigen terwijl wij de fijnste gerechten konden peuzelen – die 20 vrouwen die amper een woord spraken aan hun tafel, terwijl wij ons ziek lachten met ons tweetjes. Detox, niks voor ons. Twee dagen zaten we aan die oostkant van het eiland, waar amper iets te zien was, zodat die detoxers niet in verleiding werden gebracht. De verantwoordelijke yoga leraar was blijkbaar ook een specialist darmmasseur, kvond het maar ne pallepoot en ne charletan, die profiteerde van de goedgelovigheid van deze dames. Dan toch maar een brommerke gehuurd en naar het vissersdorpje getoerd om wat couleur locale op te snuiven.
Dan was het anders in onze tweede stopplaats aan de westkant van het eiland. Eerder een redelijk hoog hippiegevoel, maar ook prachtige barrekes en restaurantjes. Deels op de parelwitte stranden, deels in de straatjes die naar die strandjes liepen. In één van die barrekes “Mojito Lounge” heeft ons Dommel leren “pool” spelen, zodat ik niet steeds met de plaatselijke schonen moet aanpappen. Zoals in de “White Elephant” bar, die zo vriendelijk was om zijn deuren open te zetten om 3hrs ‘s morgens, zodat ik daar de champions league wedstrijd tussen Chelsea en Barcelona live kon volgen. In afwachting van die match moest ik eerst nog een pintje gaan drinken met de locale ladyboys, dat was gieren op mijn eentje.
Zoals echte toeristen, zijn we ook een snorkeltrip gaan maken met een speedboot. Onze verwachtingen waren noppes, maar waren wij ff fout….wat een prachtige, 4 totaal verschillende, snorkellocaties waren dit + een zeer lekkere lunch op het parelwitte strand van een natuurpark waar niemand anders dan onze groep mocht aanleggen.
Mochten we niet onder tijdsdruk staan om Thailand te moeten verlaten, zouden we zeker nog een paar extra dagen op dit deel van Koh Chang verbleven zijn. Maar de Thaise wet is zeer duidelijk, Farangs moeten binnen de maand het land verlaten, ook al is het maar voor 1 dag. Daarom hadden we gepland om voor de aanpassing van ons paspoort naar Cambodja te gaan, maar en-passant onze twee laatste (toegelaten) dagen, in het mooie Koh Kood door te brengen. Een eiland van rust en prachtige stranden. Dus best een hotelleke gezocht van iets hoger allure, zodat we het resort niet moesten verlaten. Voor de eerste keer in 50 dagen JAWEL WE ZITTEN IN DE HELFT hebben we eens deftig de tijd genomen om aan het zwembad te gaan liggen en dit konden we perfect doen met zicht op de zee……zaaaaaalig 🙂
Maar dit betekende dan ook onze laatste dagen in Thailand, het land waar we ons eigenlijk enorm goed voelen qua sfeer – drank – eten – schoonheid – betaalbaarheid en zeker niet te vergeten de goedkope en immer toffe massages. Ne mens zou er happy van blijven. 🙂
Dus vandaag stond er alweer een hele dag transport op de planning – een uur met taxi – twee uur met een overzetboot – nog een uur met een tuktuk – een uur met een minibus en tenslotte nog eens 5 uur met een privé taxi. En tussendoor de grensovergang waar we onze reispassen moesten laten afstempelen…..pffff wat hebben wij een respect voor de globetrotters Marleen en Gil voor het geduld dat zij al hebben gehad bij zo’n kleine grensposten, waar het vol loopt met profiteurs en fixers die wat geld willen bijverdienen. Ze stonden bijna te vechten om onze koffers te mogen dragen. We moeten wat over hebben voor onze trip, en verteren zo’n transportdag toch wel met de Thaise smile.
We kijken uit naar drie dagen Sihanoukville / Cambodja en daarna 11 dagen fietsen van hieruit naar Siem Reap – ook dat wordt weer een unieke ervaring.
Groetjes
DiDo
100 Dagen van DiDo 