Pattaya

We waren verwittigd, Pattaya is iets speciaal….dus besloten we om daar drie nachten te boeken.  Vanuit Hua Hin vertrok er een Catamaran om 13.00 Hrs, en die zette ons twee uurtjes later af aan de pier van Pattaya.  Bij aankomst probeerden een paar taxi hooligans wat geld uit onze zakken te kloppen, maar dat was buiten onze oplossing gerekend, want 200 Bath voor een ritje in en met deze beauty was een koopje 🙂

Het was Valentijn, en dan wou ik mijn beste vriendin wel eens trakteren.  Eerst een stukske gaan eten in een topresto « Cabbage en Condoms » om daarna een stapke in de wereld te zetten.  Wat zou Dommel vinden van een pingpongshow in « Walking Street » ? Ik had het antwoord moeten weten, wadisdadierallemaal – NO WAY.  Dus we hebben de locale industrie niet gesponsord, en zijn een yammeke gaan spelen ergens tussen de (als verpleegster verklede) paaldanseressen – een Valentijn om nooit te vergeten.

De dag erna stond in het teken van oplapwerk.  Na een tijdje rondreizen, gaan de haartjes wat groeien, en is een goede kapper meer dan welkom.  Deang, die haar kapperszaak van Bangkok naar Pattaya had verhuisd, had haar handen vol aan onze wederopbouw.

Werd

Dirkje mocht tijdens de kleuring, manicure en pedicure voor Dommel de volgende bootreis gaan boeken, alsook wat cash geld gaan afhalen.  Hij was zo content dat de cash uit de ATM machine rolde, dat hij zijn bancontact kaart vergat mee te pakken.  Bankstop kon in actie schieten.  ‘T was mijnen dag, want daarna werden we door geldgeile flikken tegengehouden omdat we zonder helm reden = 400 Bath, die we in het politiekantoor cash mochten betalen (samen met een kleine honderd andere toeristen die ze te pakken hadden)

En om den dag compleet te maken, heb ik mijne groten teen opgengestompt bij een slecht maneuver op den brommer – resultaat was een grote open wonde die perfect verzorgd werd door een echte verlpleegster die niet van paaldansen houdt. 🤣😊😂

Op aanraden van onze vriend Marc, moesten we eens een koffieke gaan drinken in de high society bar « Sky Gallery » .  Prachtig uitzicht, topprijzen, dus niets voor langreizers zoals wij.  Na de koffie en verse cocosnoot zijn we ergens streetfood gaan eten – en die streetfood – topkwaliteit voor geen geld – ga ik toch echt missen als dit tripje achter de rug is.

Zaterdag was alweer reisdag, onze chauffeur van de mini taxi probeerde op 4 uur tijd zijn 10 klanten/passagiers meermaals de stuipen op het lijf te jagen. Bumperkleven, langs alle kanten voorbij steken, veel te snel rijden, bulten mee pakken a volonté.  Dus bij één van onze stops eens een hartig woordje gesproken met deze kerel, en het mag gezegd – hij trok zich geen snars aan van de woorden van deze Farang en reed daarna terug zijn formule 1 wedstrijd voort.  Aangekomen aan de pier van Changwat Trat grijnsde deze olijke chauffeur alsof er niks gebeurd was, en mochten wij op onze Ferry boot vertrekken naar het tweede grootste eiland van Thailand = Koh Chang, het groene eiland met de mooie stranden.

Alweer iets om naar uit te kijken voor de volgende 6 dagen vooraleer we 2 dagen naar Koh Kood trekken.

knuffels

DiDO